در « غيرها » به مسألهء اعتقاد به عدالت خدا برگشته و كلمهء « غير » كه اضافه به ضمير شده ، عطف به « مسألة » مىباشد . انّما سمّيت العدليّة عدليّة لقولهم بانّه . . . على مذهبهم الخ : كلمهء « العدليّة » نايب فاعل و كلمهء « عدليّة » مفعول دوّم براى « سمّيت » بوده و ضمير در « لقولهم » و « مذهبهم » به عدليّه و ضمير در « بانّه » به خداوند برمىگردد . عن هذه المسألة هنا باعتبار انّها الخ : مقصود از « هذه المسألة » حسن و قبح عقلى بوده و مشار اليه « هنا » لم اصول يا مستقلّات عقليّه مىباشد و ضمير در « انّها » به « هذه المسألة » برمىگردد . كما اشرنا الى ذلك فيما سبق : مشار اليه « ذلك » مبادى بودن اين مسئله بوده و ضمير در « سبق » به ماء موصوله برمىگردد . 2 - انّه بعد . . . انفسها الخ : يعنى « الامر الثّانى انّه الخ » ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و ضمير در « انفسها » به افعال برمىگردد . مستقلّا عن تعليم الشّارع و بيانه الخ : كلمهء « مستقلّا » حال و ذو الحال ، كلمهء « العقل » بوده و ضمير در « بيانه » كه عطف بر « تعليم » بوده به شارع برمىگردد . و على تقدير تمكّنه . . . ان يأخذ . . . و تعليمه : ضمير در « تمكّنه » به عقل و در « يأخذ » به مكلّف و در « تعليمه » به شارع برمىگردد . او ليس له ذلك : ضمير در « له » به مكلّف و برگشته و مشار اليه « ذلك » اخذ به ادراك عقل مىباشد . و هذه المسألة هى . . . و فيها الخ : ضمير « هى » و ضمير در « فيها » به « هذه المسألة » مسألهء ادراك وجوه حسن و قبح توسط عقل مستقلّا برمىگردد . و فيها تفصيل من بعضهم : ضمير در « فيها » به « هذه المسألة » و ضمير در « بعضهم » به اخباريّون برمىگردد .